Dla dzieci

Dla rodziców

Dla nauczycieli

 

58a496ab32f8195de19d4d440a876b01-0.jpg58a496ab32f8195de19d4d440a876b01-1.jpg58a496ab32f8195de19d4d440a876b01-2.jpg

Szanowni Państwo

 

Informujemy, że od 4 maja 2020 r. Poradnia wznawia działalność diagnostyczną  w zakresie wydania dokumentów niezbędnych do organizacji kształcenia dzieci i młodzieży odpowiedniego do ich potrzeb.

Ze względu na obowiązujący stan epidemii w pierwszej kolejności zaproponujemy wizyty diagnostyczne w sprawach pilnych.

W celu uzyskania informacji lub złożenia wniosków, odbioru dokumentów  (opinii i orzeczeń) prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy z sekretariatem w godzinach 8:00-16:00, tel. 29 7171 501, e-mail: biuro@poradnia-makow.pl

 

Proponujemy Państwu wsparcie specjalistów w formie zdalnej (telefonicznie, mailowo lub on-line) od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-18:00.

 

Posiedzenia Zespołów orzekających odbywają się zgodnie z planem.

W sprawach pilnych prosimy kontaktować się z sekretariatem Poradni.

 

 

Harmonogram-1.jpg

AKTUALNOŚCI

scan.jpg

Radosnych, zdrowych i pełnych wiosennego słońca Świąt Wielkanocnych życzą Dyrektor i Pracownicy Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim.png

skan.jpg

Komunikaty -1.jpg

90651116_1284990455038463_6978286008672452608_o.jpg

 

 

RODZIC WOBEC PANDEMII.

JAK RADZIĆ SOBIE Z KORONAWIRUSEM

I ROZMAWIAĆ O KORONAWIRUSIE
Z DZIEĆMI?

 

Miłosz Marcysiak

 

            Jak zauważa Ferruta (2020) koronawirus wkraczając w codzienne życie wielu ludzi „przebudził ich z głębokiego snu” i wiary w niezniszczalność. Sytuacja zmieniła się z dnia na dzień – z kosmopolitów, obywateli świata, osób pędzących za karierą, przyjemnościami, atrakcjami staliśmy się ludźmi niepewnymi jutra, zamkniętymi w czterech ścianach, kryjącymi się przed niewidzialnym wrogiem. Wirus i związane z nim zagrożenie otworzyło oczy na kruchość ludzką. Taka sytuacja musi budzić wiele intensywnych uczuć – niektóre są jawne, doświadczane wprost, inne głęboko ukryte, wyrażające się w różnych zachowaniach i odczuciach. Przeżycia dotyczą tak dorosłych, jak i dzieci, które nie do końca mogą rozumieć co właściwie się dzieje.

Celem niniejszego artykułu jest refleksja nad psychologicznym radzeniem sobie z lękiem przed wirusem i zachęta do rozmowy na ten temat z najmłodszymi.

            Reakcje na zagrożenie spowodowane koronawirusem mogą być bardzo zróżnicowane. Ludzie oscylują pomiędzy paniką i nastawieniem katastroficznym (lękiem przed zagrożeniem utraty życia i zdrowia) a obojętnością i sceptycyzmem (ignorowaniem i bagatelizowanie zagrożenia) (Schinaia, 2020). Widać to na co dzień, kiedy wyjrzy się z domu przez okno albo wejdzie na dowolny portal w Internecie.
Z jednej strony niektórzy ludzie stosują totalną izolację, przeżywają wyjście do sklepu jako niebezpieczną wyprawę, myślą o wyjeździe w bezpieczne miejsce, gdzie nie ma zagrożenia, ale też robią gorączkowe zakupy, walczą o produkty o dłuższym okresie przydatności czy robią zapasy – to wszystko reakcje, których celem jest chęć ominięcia zagrożenia, poradzenia sobie z wszechogarniającym lękiem, zagubieniem i nieprzewidywalnością. Odcięcie się ma pomóc (dosłownie i w przenośni) uchronić się przez wirusem. Z drugiej strony ignorowanie zagrożenia – przejawiające się jako nieprzestrzeganie lub łamanie zaleceń, niestosowanie się do zasad higieny, podważanie ich zasadności, bagatelizowanie choroby wywołanej wirusem, często bez uprzedniego zapoznania się z faktami, oskarżanie osób, ustalających zasady postępowania i podważanie ich kompetencji, przeżywanie pobytu w domu jak pobytu w więzieniu, są reakcjami obronnymi, które chociaż krótkotrwale, pozwalają radzić sobie z własnymi potrzebami bycia ochronionym, które w tym przypadku zostaną zawiedzione (Ferruta, 2020). Żadne z tych rozwiązań nie jest do satysfakcjonująco skuteczne. Według Schinaia (2020) w obecnej sytuacji powinniśmy patrzeć na rzeczywistość z uzasadnionym niepokojem, ale jednocześnie bez nadmiernego optymizmu, nadmiernej obojętności i wreszcie nadmiernego katastrofizmu. Żeby skutecznie radzić sobie z trudną sytuacją musimy uruchomić zasoby odporności.

            Twórcy powszechnie uznawanej teorii stresu – Lazarus i Folkman (1984) zdefiniowali radzenie sobie (często określane w psychologii słowem „coping”) jako nieustannie zmieniające się poznawcze i behawioralne wysiłki, które pozwalają zarządzać zewnętrznymi oraz wewnętrznymi wymaganiami, które jednostka ocenia jako nadwerężające lub przekraczające jej możliwości. Każde działanie, które podejmujemy, żeby poradzić sobie ze stresującą sytuacją jest przejawem radzenia sobie. Dotyczy to tak konkretnych czynności, które podejmujemy jak i tego, w jaki sposób myślimy i podchodzimy do problemu. Czasem pomocne jest np. zajęcia myśli czymś innym (np. zabawą z dzieckiem), czasem zaangażowanie się w robienie czegoś (np. szycie maseczek, albo udostępnianie postów promujących zachowania profilaktyczne), a czasem świadome przeanalizowanie sytuacji (np. refleksja nad tym, czy znajdujemy się w grupie ryzyka). Coping może być zatem rozumiany jako aktywne lub bierne próby podejmowane w odpowiedzi na sytuację, których celem jest usunięcie lub ograniczenie emocjonalnego dyskomfortu. Oczywiście skuteczne radzenie sobie wymaga wysiłku i zaangażowania. Stres na ogół sam nie mija, a zmaganie się z nim często samo w sobie jest wyzwaniem, jednak takim, z którym warto się mierzyć. Według Lazarusa (1984), żadnej strategii nie można uważać za lepszą lub gorszą,
a oceny adaptacyjności strategii (czyli skuteczności w danej sytuacji) muszą być dokonywane z uwzględnieniem różnych kontekstów.

            To jakie sposoby radzenia sobie wybierzemy, zależy również od predyspozycji psychologicznych, czyli m.in. stylu radzenia sobie. Osoby, które posiadają określony styl, w sytuacjach stresowych częściej stosują konkretne zachowania. Endler i Parker (Strelau i wsp. 2009) wyróżniają trzy style radzenia sobie ze stresem: styl skoncentrowany na zadaniu – polegający na podejmowaniu zadań – rozwiązywania problemów poprzez poznawcze przekształcenia (zmiana sposobu myślenia) lub próby zmiany sytuacji (uporania się z trudnościami), styl skoncentrowany na emocjach charakterystyczny dla osób wykazujących tendencję do koncentracji na własnych przeżyciach emocjonalnych – czyli zmniejszaniu napięcia emocjonalnego związanego z sytuacją stresową oraz styl skoncentrowany na unikaniu – polegający na wystrzeganiu się myślenia, przeżywania i doświadczania stresującej sytuacji, najczęściej poprzez angażowanie się w czynności zastępcze i poszukiwanie kontaktów towarzyskich.

            W różnych trudnych sytuacjach ludzie sięgają ponadto po rozliczne mechanizmy obronne (McWilliams, 2017), np.  zaprzeczenie (nie akceptowanie faktu, że nieprzyjemne doświadczenia rzeczywiście się dzieją, życie jakby nic się nie wydarzyło), rozszczepienie (wyrażanie jednej pozbawionej ambiwalencji postawy, przy traktowaniu jej przeciwieństwa jako czegoś zupełnie odrębnego), intelektualizację (przekonanie, że nie ma się żadnych odczuć, mówienie o uczuciach w sposób beznamiętny), wyparcie (celowe zapomnienie o czymś lub ignorowanie różnych informacji), czy przemieszczenie (przekierowanie emocji lub zachowania z jego pierwotnego obiektu na inny, ponieważ oryginalny obiekt wzbudzał lęk, np. lęk przed osobami z Chin). Każdy mechanizm obronny jest pewnym rozwiązaniem,
a jednocześnie skrywa lęk płynący z rozpoznania niebezpieczeństwa, którego nie sposób uniknąć.

            Jak wspomniano wcześniej trudna sytuacja związana z epidemią koronawirusa dotyczy nie tylko dorosłych, ale również dzieci i nastolatków. Dzieci mogą być zaniepokojone lub wystraszone epidemią. Na swój sposób zdają sobie sprawę, z tego co się dzieje. Unikanie tematu choroby, zaprzeczanie, pozorne chronienie dziecka, często zamiast pomóc, może przynieść odwrotny skutek.

            Emocje stanowią nieodłączny element codziennego życia dziecka, jego funkcjonowania w grupie społecznej, wpływają również na poczucie własnej wartości oraz regulują procesy poznawcze. Doświadczanie emocji związane jest z reakcją organizmu na różne - wewnętrzne i zewnętrzne bodźce. Zbyt często i nadmiarowe doświadczanie przez dzieci negatywnych emocji może wpływać na ich sposób myślenia o sobie, a w efekcie prowadzić do wycofania, reakcji i stanów lękowych, napięcia, poczucia osamotnienia, nadmiernej zależności od norm oraz zaburzeń zachowania (Brazelton, Sparrow, 2013). Rozmowa z dzieckiem na temat uczuć
i przeżyć nie zawsze jest prosta, chociaż dzieci już bardzo wcześnie mogą i chcą o emocjach rozmawiać.  Dzieci posiadają zdolności do wyrażania swoich odczuć i potrafią je trafnie interpretować oraz przewidywać emocje innych osób. Dzieci przeżywają różne stany emocjonalne od narodzenia, a jednym z głównych zadań rodziców jest przyjmowanie, kontenerowanie i nazywanie uczuć, co jest główną siłą napędową rozwoju emocjonalnego (Bion, 1962/2010). Przeprowadzona w odpowiedni sposób rozmowa z dzieckiem może stanowić dla niego źródło narracyjnego porządkowania różnych wydarzeń nacechowanych emocjonalnie. Spójna wypowiedź, powiązana przyczynowo, może pomóc dziecku przemyśleć emocjonalne skutki danego wydarzenia (Frąckowiak, 2015).

            Rozmowa rodziców i nauczycieli na temat ewolucji epidemii koronawirusa z małymi dziećmi może być wyzwaniem. Chociaż mogą to być trudne rozmowy, są one również ważne. Nie ma „dobrych” i „złych” sposobów rozmawiania z dziećmi na temat takich zagrożeń. Każda rozmowa naświetlająca problem, nazywająca emocje, konfrontująca z sytuacją jest ważna i przyczyni się do kształtowania zdrowia psychicznego dziecka. To ważne, aby dzieci wiedziały, że mają kogoś, kto ich wysłucha – warto znaleźć czas. Zgodnie z propozycją Amerykańskiej Akademii Psychiatrii Dzieci i Młodzieży (AACAP) (Fassler, 2020) warto zwrócić uwagę na warunki prowadzenia rozmowy:

- Zadbać o klimat rozmowy i stworzyć otwarte i wspierające środowisko, w którym dzieci wiedzą, że mogą swobodnie zadawać pytania. Jednocześnie, najlepiej nie zmuszać dzieci do mówienia na trudne tematy, dopóki nie będą gotowe. Rodzic również powinien być gotowy na rozmowę i potrafić radzić sobie z własnym niepokojem – kiedy rodzic czuje się zaniepokojony lub spanikowany sytuacją, to nie jest to dobry czas na rozmowę z dziećmi. Dzieci będą reagować na werbalne i niewerbalne komunikaty świadczące o niepokoju. To naturalne, że rodzic może czuć strach. Kiedy rodzic zauważy u siebie niepokój, powinien poświęcić trochę czasu, aby się uspokoić, zanim spróbuje porozmawiać lub odpowiedzieć na pytania dziecka.

- Należy uczciwie odpowiadać na pytania, zgodnie z prawną i faktycznym stanem wiedzy. Dzieci zwykle będą wiedzieć lub w końcu się dowiedzą, jeśli mówi się im nieprawdę, co w konsekwencji może wpłynąć na ich zaufanie do rodzica lub opiekuna, także w przyszłości. W przypadku braku informacji faktycznych dzieci często wyobrażają sobie sytuacje znacznie gorsze niż rzeczywistość.

- Należy używać słów i pojęć, które dzieci mogą zrozumieć, poziom używanego języka powinien odpowiadać poziomowi języka i rozwoju dziecka.

- Rozmawiając z dziećmi, należy przekazywać aktualne informacje, najlepiej te z wiarygodnych źródeł, np. WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) lub GIS (Główny Inspektorat Sanitarny). Warto aktualizować wiedzę dzieci, zwłaszcza, jeśli trudno jest udzielić wyczerpującej odpowiedzi.

- Warto przygotować się na kilkakrotne powtórzenie informacji i wyjaśnień, zwłaszcza, że niektóre informacje mogą być dla dziecka trudne do zaakceptowania lub zrozumienia. Cierpliwe powtarzanie może pomóc zrozumieć. Ponadto ciągłe zadawanie tego samego pytania może być również wyrazem lęku dziecka i sposobem, aby poprosić o otuchę.

- Należy przyjmować i uznawać myśli, uczucia i reakcje dziecka - jakie by one nie były. Wszystkie pytania i wątpliwości dziecka są ważne.

- Dzieci mogą mieć tendencję do personalizowania sytuacji np. mogą martwić się o własne bezpieczeństwo i bezpieczeństwo członków najbliższej rodziny, mogą również martwić się o przyjaciół lub krewnych, którzy podróżują lub mieszkają za granicą.

- Należy konternerować i uspokajać dziecko, ale nie wolno składać nierealnych obietnic. Dobrze jest poinformować dziecko o tym, że jest bezpieczne w domu lub w szkole, ale nie można obiecać, że wirus nie będzie obecny w mieście lub społeczności, w której dziecko mieszka.

- Poza rozmową o zagrożeniach, warto poinformować dzieci, że wiele osób pomaga osobom dotkniętym przez epidemię koronawirusa, co jest dobrą okazją, aby pokazać dzieciom, że kiedy coś strasznego się dzieje, to ludzie są skłonni do pomocy. Warto zwrócić uwagę na społeczną solidarność.

- Dzieci uczą się poprzez obserwację i naśladowanie rodziców i nauczycieli (modelowanie) - będą bardzo zainteresowani w jaki sposób rodzice reagują na wiadomości o epidemii. Dzieci uczą się także od słuchania rozmów dorosłych z innymi dorosłymi.

- Warto kontrolować, to co dziecko ogląda w telewizji i Internecie - Należy pamiętać, że informacje nieodpowiednie rozwojowo (tj. przeznaczone dla osób dorosłych) mogą powodować niepokój lub dezorientację, szczególnie u dzieci. Warto również samemu starać się unikać oglądania lub słuchania informacji, które mogą budzić szczególny niepokój w obecności dziecka. Również ciągłe obserwowanie aktualizacji liczby zakażonych, zmarłych może zwiększać lęk – lepiej tego unikać.

- Dzieci, które w przeszłości doświadczyły poważnych chorób lub strat mogą być podatne na długotrwałe wiadomości graficzne lub zdjęcia, których tematyką jest choroba lub śmierć. Podejmowanie tematu choroby w rozmowie z dziećmi, może aktualizować różne traumatyczne doświadczenia z przeszłości - te dzieci mogą wymagać dodatkowego wsparcia i uwagi.

- Ciągle wracające pytania lub obawy dotyczące epidemii, bezsenność, koszmary nocne o chorobie, natrętne myśli lub zmartwienia, powtarzające się obawy o chorobę lub śmierć, niechęć do opuszczenia rodziców itp. mogą świadczyć o nieradzeniu sobie dziecka i być objawem kryzysu psychicznego - w takiej sytuacji warto skorzystać z porady psychologa lub terapeuty (w dobie epidemii - również on-line).

- Warto pamiętać, że większość dzieci po prostu chce być dziećmi - chociaż rodzice i nauczyciele często śledzą bieżące wiadomości o epidemii i poświęcają jej dużo zainteresowania i uwagi, to dzieci mogą nie chcieć wiedzieć co dzieje się w całym kraju lub w innym miejscu na świecie. To, co często jest punktem wyjścia do rozmowy i głównym powodem troski dziecka, dotyczy tego, że np., nie może grać w piłkę, wychodzić z domu, spotykać się z kolegami i koleżankami lub jeździć na rowerze.

 Rozmowa powinna być dostosowana do wieku i możliwości dziecka (NASP, 2020) (Tab. 1).

            Dzieci w wieku wczesnoszkolnym potrzebują na ogół krótkich, prostych informacji i zapewnienia, że ​​są bezpieczne oraz poczucia, że ludzie, na których im zależy, są bezpieczni. Mogą zapytać, czy one zachorują, czy dziadkowie zachorują lub czy umrą. Warto zapewnić dziecko w rozmowie, że wiele osób pracuje na to, żeby ludzie w całym kraju zachowali zdrowie. Powiedzieć, że dorośli są po to, żeby pomóc dzieciom zachować zdrowie i zająć się nimi jeśli zachorują (np. „dorośli ciężko pracują, aby zapewnić Ci bezpieczeństwo”). Warto powiedzieć dziecku, że nie wszyscy zarażą się wirusem i że zdecydowana większość osób w pełni odzyskuje zdrowie. Należy podać również proste przykłady kroków, które ludzie podejmują każdego dnia, aby zatrzymać zarazki i zachować zdrowie, na przykład mycie rąk.

            Dzieci ze szkoły podstawowej mogą potrzebować pomocy w oddzieleniu rzeczywistości od plotek i fake newsów. W rozmowie z dzieckiem warto dostarczać mu sprawdzone informacje i pokierować tam, gdzie mogą znaleźć dokładne i oparte na faktach ich potwierdzenie. Posiadanie takiej wiedzy może pomóc im poczuć kontrolę nad sytuacją. Celem rozmowy jest pomaganie dzieciom w uzyskiwaniu informacji opartych na faktach, które prawdopodobnie są bardziej uspokajające niż cokolwiek, co słyszą od znajomych lub mediów. Dzieci mogą czuć się bardziej spokojne i mieć większą kontrolę, gdy otrzymują wskazówki dotyczące tego, co mogą zrobić, aby zapobiec infekcji.  

            Uczniowie szkół ponadpodstawowych mogą dyskutować na temat epidemii w bardziej szczegółowy sposób. Mogą podważać zasadność różnych ograniczeń wynikających z sytuacji epidemii. W rozmowie można ich kierować bezpośrednio do odpowiednich źródeł informacji na temat COVID-19. Źródła powinny być rzetelne, dokładne i oparte na faktach. Posiadanie takiej wiedzy może dać poczucie kontroli.

Tabela 1. Reakcje dzieci na sytuacje stresowe i przykłady skutecznych interwencji

Wiek

Reakcja dziecka

Jak można pomóc?

Okres przedszkolny

Lęk przed samotnością, złe sny,

Trudności z mową,

Utrata kontroli pęcherza / jelit,

zaparcia, moczenie w łóżku,

Zmiana apetytu,

Napady złości, marudzenie.

Cierpliwość i tolerancja,

Zapewnienie bezpieczeństwa (werbalnego i fizycznego),

Zachęcanie do wyrażania emocji poprzez zabawę, opowiadanie historii,

Uspokajające, relaksujące, pocieszające zajęcia przed snem,

Przestrzeganie planu dnia,

Unikanie informacji przekazywanych przez media.

Okres szkolny

Drażliwość, marudzenie, zachowania agresywne,

Przyleganie do rodzica,

Koszmary senne,

Zaburzenia snu / apetytu,

Objawy somatyczne (bóle głowy, bóle brzucha,

Utrata zainteresowań,

Unikanie rówieśników,

Rywalizowanie o uwagę rodziców,

Zapomnienie o obowiązkach
i nowe informacjach. 

Cierpliwość i tolerancja

Utrzymanie kontaktu ze znajomymi przez telefon i Internet

Regularne ćwiczenia fizyczne

Angażowanie w nauką

Trzymanie granic

Rozmowa na temat złości

Zachęcanie do wyrażania emocji poprzez zabawę i rozmowę

Zachęta do utrzymywania planu dnia i udziału w tym dziecka

Ograniczanie informacji przekazywanych przez media.

Zwracanie uwagi na piętnowanie lub dyskryminacje.

Nastolatek

Objawy somatyczne (bóle głowy, wysypki, itp.),

Zaburzenia snu i apetytu

Pobudzenie lub spadek energii,

apatia,

Ignorowanie zaleceń higienicznych i prozdrowotnych,

Izolowanie od rówieśników,

Obawy o piętno
i niesprawiedliwość.

 

Cierpliwość i tolerancja,

Zachęcanie do kontynuacji stosowania zaleceń,

Zachęcanie do dyskusji o doświadczeniach epidemii z rówieśnikami, rodziną (ale nie na siłę),

Utrzymanie kontaktu ze znajomymi przez telefon,
i Internet.

Uczestniczenie w życiu rodziny, respektowanie planu dnia, obowiązki domowe,

Ograniczanie informacji przekazywanych przez media,

Zwracanie uwagi na piętnowanie lub dyskryminację. 

Źródło: Parent/Caregiver Guide to Helping Families Cope With the Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) (NCTSN, 2020)

            Ważną umiejętnością w radzeniu sobie z sytuacją trudną jest trzymanie się rutyny i konsekwencja. Ustalanie zasad pobytu w domu może być pomocne. Koronawirus jest źródłem niepewności. Niepewność budzi lęk i obawy. Przewidywalność w takich chwilach jest bardzo pomocna. Jest to szczególnie ważne, jeśli szkoła lub przedszkole zostaną zamknięte. Trzeba pamiętać, że nie są to ferie, ale czas nauki. Zorganizowanie dni z regularnymi posiłkami i porami snu są istotne, gdyż dają poczucie przewidywalności. Należy zachęcać dzieci, aby nadążały za swoimi zajęciami szkolnymi i zajęciami pozalekcyjnymi, ale nie zmuszać ich, jeśli wydają się przytłoczone.

            Pandemie i epidemie nie są łatwe do zrozumienia i zaakceptowania. Niejednokrotnie małe dzieci czują się przestraszone i zdezorientowane. Rodzice, nauczyciele i troskliwi dorośli mogą pomóc słuchając i odpowiadając na pytania i wątpliwości w sposób uczciwy, konsekwentny i wspierający. Większość dzieci, nawet narażonych na utratę lub choroby, jest dość odporna. Jednak tworząc otwarte, bezpieczne środowisko, w którym mogą śmiało zadawać pytania, można pomóc im poradzić sobie ze stresującymi wydarzeniami i zmniejszyć ryzyko trwałych trudności emocjonalnych.

            Ferruta (2020) odwołując się do psychoanalizy określa koronawirusa „Sfinksem współczesności”, który zaczyna podważać całą ludzkość i postrzegany jest jako Sfinks nowego rodzaju, który staje każdemu z nas na drodze i zadaje pytania. Autorka wymienia źródła, z których możemy czerpać siłę do zmagania się i radzenia sobie. Wszyscy możemy wziąć odpowiedzialność za siebie i swoje zachowanie, zwłaszcza jeśli idzie o przestrzeganie zaleceń epidemiologicznych. Poczucie bycia odpowiedzialnym i opiekowania się, troski nad sobą stanowi antidotum na lęk. Jest też źródłem siły, która pozwala chronić innych – starszych i chorych, będących w grupie ryzyka oraz najmłodszych – potencjalnie bezpiecznych, ale zagubionych i nie rozumiejących co się dzieje.

 

Bibliografia:

  1. Bion. W.R. (1962/2010). Uczenie się na podstawie doświadczenia. Warszawa: OW Ingenium.
  2. Brazelton T. B., Sparrow J.D. (2013). Rozwój dziecka 3-6 lat. Gdańsk: GWP.
  3. Fassler D. (2020). Talking to Children About Coronavirus (COVID19). Dostępne w Internecie: https://www.aacap.org/App_Themes/AACAP/Docs
    /latest_news/2020/Coronavirus_COVID19__Children.pdf [dostęp dn. 20.03.2020 r.]
  4. Ferruta A. (2020) Koronawirus. Sfinks współczesności. Dostępne w Internecie: http://ptpp.pl/wpcontent/uploads/2020/03/Koronawirus__Sfinks_współczesności_A._Ferruta.pdf [dostęp dn. 20.03.2020 r.]
  5. Frąckowiak S. (2015). Trudne emocje u dziecka – wytyczne do przeprowadzenia rozmowy. W: Bo. Niemierko, M. Szmigel, Zastosowania diagnozy edukacyjnej (s. 215-222). Bydgoszcz: Polskie Towarzystwo Diagnostyki Edukacyjnej.
  6. Lazarus, R. S., Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. New York: Springer.
  7. McWilliams, N. (2017). Diagnoza psychoanalityczna. Sopot: GWP.
  8. National Association of School Psychologists (NASP) (2020). Talking to Children About COVID-19 (Coronavirus): A Parent Resource. Dostępne w Internecie: https://www.nasponline.org/Documents/Resources%20and%
    20Publications/Resources/Crisis/COVID19_parent_handout_NASP_NASN_2-20_FINAL.pdf [dostęp dn. 20.03.2020 r.]
  9. Schinaia C. (2020) Psychoanaliza w erze koronawirusa. Dostępne w Internecie: http://ptpp.pl/wp-content/uploads/2020/03/Psychoanaliza_w_erze_koronowirusa_
    Cosimo.pdf [dostęp dn. 20.03.2020 r.]
  10. Strelau J., Jaworowska A., Wrześniewski K., Szczepaniak P. (2009). Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych CISS. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.
  11. The National Child Traumatic Stress Network (NCTSN, 2020). Parent/Caregiver Guide to Helping Families Cope With the Coronavirus Disease 2019 (COVID-19), Dostępne w Internecie: https://www.nctsn.org/sites/default/files/resources/

 

 

Informacja

 

 

Rodziców dzieci i młodzieży, objętych psychoterapią przez Panią Ewę Chmurską i Pana Miłosza Marcysiaka, chętnych do kontynuowania terapii w formie online prosimy o kontakt telefoniczny: 29 7171 501 lub mailowy: biuro@poradnia-makow.pl

 

 

skan.jpg

komunikat.jpg

 

11.03.2020 r. w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim odbyło się trzecie spotkanie szkoleniowe w ramach Sieci Współpracy i Samokształcenia dla Pedagogów Szkolnych i Psychologów, w którym uczestniczyło ośmiu pedagogów z powiatu makowskiego.

Zebrani omawiali problem depresji u dzieci i młodzieży. Temat został zrealizowany we współpracy z Biblioteką Pedagogiczną w Makowie Maz. 

Wspólnie ustalono, że kolejne spotkanie uczestników sieci odbędzie się w maju w Szkole Podstawowej Nr 2 w Makowie Mazowieckim. 

20200311_101930.jpg

20200311_093902.jpg

Logopedyczny Dzień Otwarty

 

            6 marca w ramach obchodów Europejskiego Dnia Logopedy w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim zorganizowano Logopedyczny Dzień Otwarty, w czasie którego rodzice skorzystali z porad, konsultacji i badań przesiewowych bez potrzeby wcześniejszej rejestracji. Ponadto dzieci wspólnie z logopedami i rodzicami uczestniczyły w grach i zabawach rozwijających mowę.

            Wydarzenie zostało zorganizowane we współpracy z pracownikami Biblioteki Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim, którzy przygotowali tematyczne zestawienia bibliograficzne.

 

IMG_20200310_092745_resized_20200310_043110989.jpg

zaproszenie-SIEĆ-marzec-2020.jpg

Dzień Otwarty 2020-1.jpg

W dn. 14.02.2020 r. (piątek) w godzinach 8-19 będzie pełnił dyżur psychoterapeuta Poradni - Pan Miłosz Marcysiak.

Zainteresowanych rodziców i uczniów zapraszamy

Ferie-2020-w-Poradni-Psychologiczno.jpg

15.01.2020 r. w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim odbyło się drugie spotkanie szkoleniowe w ramach Sieci Współpracy i Samokształcenia dla Pedagogów i Psychologów Szkolnych, w którym uczestniczyło 20 pedagogów z powiatu makowskiego.

Zebrani omawiali zagadnienia związane ze współpracą szkoły z kuratorem (sądowym i społecznym) i funkcjonariuszem policji ds. nieletnich. W spotkaniu uczestniczyli eksperci  - przedstawiciele wymienionych instytucji, którzy podzielili się swoimi doświadczeniami w zakresie współpracy z placówkami oświatowymi: Pani Ewa Iwińska - kurator sądowy, Pani Grażyna Bonisławska - kurator społeczny, Pani Katarzyna Pstrągowska i Pan Sławomir Klik z Komendy Powiatowej Policji w Makowie Mazowieckim. Koordynatorkami Sieci Współpracy i Samokształcenia dla Pedagogów i Psychologów Szkolnych są pracownicy Poradni: Pani Marta Pyra i Pani Edyta Szewczak-Warnel.

20200115_100608.jpg

20200115_100555.jpg

zaproszenie-styczeń-2020.-sieć-pedagogów.jpg

KOMUNIKAT.jpg

5b949688fbeaa0dc2cb96187f16f7142-0.jpg

październik-ZAPROSZENIE-sieć-2019-20.jpg

Pełnych ciepła, spokoju i radości Świąt Bożego Narodzenia oraz pomyślności i sukcesów w Nowym 2019 Roku życzą Dyrektor i Pracownicy Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim.png

 

 

logo_sdriw.jpg

Szkoła dla Rodziców i Wychowawców

W listopadzie rozpoczęły się zajęcia "Szkoła dla Rodziców i Wychowawców" służące podniesieniu kompetencji wychowawczych i opiekuńczych przeznaczone dla rodziców  i nauczycieli.

Tematem dzisiejszych zajęć były granice i zasadność ich stosowania w celu utrzymania porządku i poczucia bezpieczeństwa.

Grupa liczy kilkoro rodziców, jesteśmy otwarci na przyjęcie nowych, zainteresowanych uczestników.

Kolejne zajęcia odbędą się 8 stycznia 2020 r. (środa) o godz. 9:00.

Harmonogram konsultacji w ppp-1.jpg

23 października 2019 r.w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim odbyło się pierwsze w obecnym roku szkolnym spotkanie nauczycieli w ramach Sieci Współpracy i Samokształcenia dla Pedagogów Szkolnych i Psychologów, na które przybyło piętnastu specjalistów z terenu powiatu makowskiego. Zgromadzeni wspólnie zastanawiali się nad tym, jak pracować z uczniem niepełnosprawnym intelektualnie w stopniu lekkim. Koordynatorami sieci są pracownicy Poradni: Pani Marta Pyra - psycholog, Pani Edyta Szewczak-Warnel - psycholog, pedagog.2.jpg

 

 

22 października 2019 roku pracownicy Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim uczestniczyli w konferencji zorganizowanej przez Fundację CLARK im. Erica i Very Clark z siedzibą w Lublinie z okazji Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego w Gminnym Centrum Kultury, Czytelnictwa i Sportu w Starym Szelkowie, na temat zdrowia psychicznego oraz wsparcia rodzin z dziećmi i młodzieżą z zespołem Aspergera. Specjaliści Poradni wzięli czynny udział w konferencji: mgr Ewa Chmurska, psycholog, wygłosiła wykład na temat: "Wybrane zaburzenia psychiczne dzieci i młodzieży z perspektywy psychologa", natomiast mgr Marta Pyra, psycholog, i mgr Edyta Szewczak-Warnel, pedagog i psycholog, przedstawiły działalność i ofertę naszej placówki, zapraszając zgromadzonych do współpracy. Ponadto uczestnikom wydarzenia zaprezentowano zakres działalności Środowiskowego Domu Samopomocy w Makowie Mazowieckim, którego podopieczni przygotowali wystawę prac plastycznych oraz przedstawili spektakl zatytułowany "Kopciuszek na sportowo".

2222222222222222.jpg

 

1111111111.jpg

 

 

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Makowie Mazowieckim nawiązała współpracę z fundacją FONIS z siedzibą we Wrocławiu oraz Polskim Związkiem Głuchych Dolnośląskim Centrum Medycznym, w ramach której 19 października  2019 r. logopedzi Poradni, Pani Marzanna Markowska i Pani Ewelina Siemiątkowska, uczestniczyli  w warsztatach szkoleniowych dla osób bezpośrednio zaangażowanych w proces wychowania, terapii i edukacji dzieci z zaburzeniami słuchu i przetwarzania słuchowego. Warsztaty zostały zrealizowane w ramach projektu dofinansowanego ze środków PFRON "Zrozumieć dziecko z wadą słuchu".

niedosłuch.jpg

terapia reki-1.jpg

 

 

terapia reki-2.jpg

 

 

zasady porowadzenia terapii.pdf

11 października 2019 roku Pani Edyta Szewczak-Warnel - specjalista Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim, na zaproszenie Pani Dyrektor gościła w Szkole Podstawowej im. św. Stanisława Kostki w Amelinie.

Pani pedagog, psycholog przeprowadziła zajęcia dla uczniów. Dzieci z klas I-III uczestniczyły w prelekcji na temat: Jak kształtować dobre relacje rówieśnicze?, natomiast młodzież z klas V-VIII wspólnie z prowadzącą zastanawiała się nad tym, jak dbać o zdrowie psychiczne.

Podjęte działania wpisują się w obchody Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego, który obchodzony jest corocznie 10 października.

Światowa Federacja Zdrowia Psychicznego ustanowiła to święto, aby zwrócić szczególną uwagę na następujące zagadnienia:

  • dbanie o zdrowie psychiczne,
  • przeciwdziałanie stygmatyzacji osób cierpiących na choroby psychiczne,
  • potrzeba zmian w regulacjach prawnych,
  • potrzeba zmian w opiece medycznej osobom z zaburzeniami psychicznymi i ich rodzinom,
  • promocja zdrowia psychicznego.

Hasłem tegorocznych obchodów Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego jest Promocja zdrowia psychicznego i zapobieganie samobójstwom.

 

22.jpg

1.jpg

Plakat_Telefon Zaufania 800080222.jpg

Harmonogram pracy-skonwertowany-1.jpg

OFERTA PORADNI PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNEJ W MAKOWIE MAZOWIECKIM NA ROK SZKOLNY 20192020.pdf

W-okresie-wakacyjnym.jpg

Wakacje-2019-w-Poradni-Psychologiczno-2.jpg

W dniu 04.06.2019 r. odbyło się ostatnie  w tym roku szkolnym spotkanie szkoleniowe w ramach Sieci Współpracy i Samokształcenia dla Pedagogów Szkolnych i Psychologów. Tym razem szkolenie odbyło się w Zespole Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej w Makowie Mazowieckim.  Spotkanie zorganizowały:  Marta Pyra i Edyta Szewczak-Warnel we współpracy z Panią Grażyną Skrzecz – pedagogiem  Zespołu Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej w Makowie Mazowieckim. Pani Skrzecz omówiła temat pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej uczniom w szkołach i placówkach oświatowych. 

DSC_0682.JPG

DSC_0674.JPG

20190604_091433.jpg

 

 

Procedura ewakuacji PPP w Makowie Mazowieckim Procedury bezpieczeństwa w PPP w Makowie Mazowieckim

Kwiecień jest miesiącem świadomości autyzmu. W celu upowszechniania wiedzy na ten temat Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna we współpracy ze Specjalnym Ośrodkiem Szkolno-Wychowawczym zorganizowała cykl spotkań z rodzicami dzieci uczęszczających do przedszkola i szkół podstawowych na temat: „Wczesne wykrywanie zaburzeń rozwojowych ze spektrum autyzmu (ASD).” W spotkaniach wzięło udział 45 rodziców z Przedszkola w Różanie, Szkoły Podstawowej w Węgrzynowie oraz Szkoły Podstawowej w Sypniewie.

Odbyły się również warsztaty dla uczniów Liceum Ogólnokształcącego nr 1 im. Marii Curie – Skłodowskiej w Makowie Mazowieckim oraz harcerzy z Hufca ZHP Maków Mazowiecki im. Szarych Szeregów. W warsztatach wzięło udział 16 osób. Uczestnicy mieli możliwość doświadczyć osobiście trudności, które dotykają osoby z autyzmem oraz poznać sylwetki znanych i cenionych osób dotkniętych ASD.    

5DC863EB-E698-48C1-844D-646474CEDE8D.jpeg

DSC02014.JPG87B4C4F8-697C-41CE-A808-C32032D5FA22.jpeg 354EE62D-5E79-437C-9EE4-627DACD944DF.jpeg

 

3 kwietnia 2019 roku odbył się Dzień Otwarty Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim. W tym czasie odbywały się konsultacje i rozmowy ze specjalistami Poradni: psychologami, pedagogami i logopedami.

Osoby uczestniczące w dniu otwartym miały możliwość zapoznania się z bogatą ofertą Poradni oraz umówienia specjalistycznych wizyt diagnostycznych i konsultacyjnych.

IMG_20190403_150140.jpg

IMG_20190403_145955.jpg

IMG_20190403_145832.jpg

 

zaproszenie - Dzien otwarty PPP-1.jpg

W dniu 19.03.2019 r. w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Makowie Maz. odbyło się III spotkanie szkoleniowe w ramach Sieci Współpracy i Samokształcenia dla Pedagogów Szkolnych i Psychologów. Spotkanie szkoleniowe zorganizowały Marta Pyra - psycholog i Edyta Szewczak-Warnel – psycholog, pedagog z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim we współpracy z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Makowie Mazowieckim.Temat przewodni: „Współpraca szkoły – pedagoga szkolnego z MOPS”.Prowadzącymi szkolenie byli pracownicy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Makowie Maz.: Pani  Barbara Brzostek – kierownik, Pani Barbara Cesarska, Pani Anna Leśniak, Pani Agnieszka Rzewnicka – specjaliści pomocy socjalnej i Pani Małgorzata Pichała – asystent rodziny.

 

1.jpg

 

otwarty dzień logopedyczny-1.jpg

Oferta Poradni na rok szkolny 2018/2019

Harmonogram pracy-1.jpg

Ferie zimowe  2019 w Poradni Psychologiczno-1.jpg

W dniu 26 listopada 2018 r. Dyrektor Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim Pani Grażyna Gadomska wzięła udział w spotkaniu grupy roboczej do spraw wypracowania rekomendacji dotyczących pracy z uczniem zdolnym w ramach projektu "Zmiany w systemie edukacji w Polsce odpowiedzią na oczekiwania i zmiany gospodarcze“. Spotkanie odbyło się w Ministerstwie Edukacji Narodowej. To trzecie z cyklu pięciu spotkań mających na celu wypracowanie zmian w zakresie diagnozy i wsparcia ucznia zdolnego.

 

XxY.jpg

Harmonogram konsultacji w ppp-1.jpg

logo_edytowane_z_nazw.jpg

 W roku szkolnym 2018/2019 w Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim będzie nadal prowadzona terapia EEG Biofeedback dla uczniów szkół i placówek z terenu powiatu makowskiego.

Czytaj więcej...

Harmonogram pracy-1.jpg

telefon.pngDopalacze gdzie szukać pomocy ? 

Czytaj więcej...

 

POMÓŻMY DZIECIOM Z DYSFUNKCJAMI ROZWOJOWYMI

PSYCHOLODZY, PEDAGODZY, LOGOPEDA
PORADNI PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNEJ
w
MAKOWIE MAZOWIECKIM

ZAPRASZAMY DO WSPÓŁPRACY:
- LEKARZY PEDIATRÓW
- LEKARZY RODZINNYCH
- PIELĘGNIARKI PEDIATRYCZNE I ŚRODOWISKOWE


Jesteście Państwo największym autorytetem dla Rodziców
Stwórzmy wspólnie spójny system opieki nad dziećmi z dysfunkcjami rozwojowymi


Wczesne rozpoznawanie przejawów nieprawidłowości w rozwoju psychoruchowym małego dziecka daje szansę na wczesne wspomaganie rozwoju a w konsekwencji zmniejszenie skutków nieprawidłowości rozwojowych. Dzieci z opóźnionym rozwojem ruchowym, opóźnionym rozwojem mowy, opóźnionym rozwojem poznawczym, nieprawidłowym rozwojem emocjonalnym i społecznym wymagają konsultacji u specjalistów (psycholog, pedagog, logopeda) pracujących w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Makowie Mazowieckim.


Prosimy o kontakt:
Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna
ul. Duńskiego Czerwonego Krzyża 3
06-200 Maków Mazowiecki
www.poradnia-makow.pl
e-mail: biuro@poradnia-makow.pl
tel./fax 29 7171 501